Thursday, August 31, 2017

స్వేచ్చ కావాలా అమ్మా ?

ఆడపిల్లలని హద్దుల్లో పెంచాలని అందరూ చెపుతుంటారు. మా నాన్న మాత్రం స్వేచ్చగా పెంచమని చెప్పారు. స్వాతంత్ర్యం రాకముందు పుట్టిన నాన్న, స్వాతంత్ర్యం వచ్చాక పుట్టిన అమ్మ పెంపకంలో పెరిగిన నేను నా స్వేచ్చని పుష్కలంగా (పోరాడి మరీ)తీసేసుకున్నాను.

స్వేచ్చగా బ్రతికిన నాన్నకి చివరి రోజుల్లో కాళ్ళూ చేతులూ కట్టివేయవలసి వచ్చింది. నోటి ద్వారా అహారం వెళ్ళకపోవడం వల్ల ముక్కు ద్వారా వేసిన ట్యూబ్ ని లాగివేసుకోవడంతో, పల్లెటూరులో సమయానికి డాక్టర్లు అందుబాటులో లేకపోవడం వలన చేతులు కట్టివేయవలసి వచ్చింది.

బైక్ ఏక్సిడెంట్లో కాలు విరిగిన నాన్నకి స్వేచ్చని ఎలా వాడుకోవాలో తెలియదనుకోవాలో ?  ప్రారబ్దమనుకోవాలో నాకు అర్ధం కాలేదు. నా చేతుల్లోనే నాన్న పోవడం, ఆయన చివరి రోజుల్లో కొద్ది రోజులైనా నేను సేవ చేసుకున్నాననే ఆత్మ తృప్తి, అబ్బాయిగా ఎందుకు పుట్టలేదా అన్న అసంతృప్తి నాకు మిగిలాయి.

ఆస్థి హక్కు రాకముందే ఆడపిల్లలకు ఆస్థి పంచి ఇచ్చిన అమ్మ నాన్నలు వైద్యం కోసం ఆడపిల్లల దగ్గరకి రాకపోవడం మరొకలోటు. అందుకే నేనే వాళ్ళ దగ్గరకి వెళ్ళాను. నాన్నకి సేవ చేసి అమ్మ కూడా అస్వస్థత పొందటంతో చివరి రోజుల్లో నేను ఉన్నాను. ఒక్కదాన్ని మరణాన్ని దగ్గరగా చూడడం మరింత బాధాకరం.

ఈరోజు నాన్న పుట్టినరోజు. నీవు కష్టంలో ఉన్నపుడు నాదగ్గరకు రావద్దు అని నాన్న చెప్పలేదు, నా దగ్గరకి ఆయనే వచ్చేవారు. ఆయన జ్ఞాపకాలు నావెంట సదా ఉంటాయి. ఆయన ఆత్మకి శాంతి కలుగాలని కోరుకుంటున్నాను.

       

8 comments:

Lalitha TS said...

గోరంతదీపంలోని ఆ సీన్ నాకు చాలా ఇష్టమైనది. ముళ్ళపూడి వెంకటరమణగారు రాసిన గొప్ప మాటలు అవి.
మీ నాన్నగారి గురించి చదివి అయ్యో అనిపించింది. ఆయన ఆత్మకు శాంతి కలగాలని కోరుకుంటున్నాను.

నీహారిక said...

ముళ్ళపూడి వారి మాటలు నాకూ నచ్చుతాయి. కష్టం వచ్చినపుడు తల్లిదండ్రుల వద్దకు వెళ్ళవద్దని చెపుతారు. కష్టంలో ఉన్నానని తెలిస్తే చాలు ఆయనే నా దగ్గరకు వచ్చేవారు. కొన్ని సమస్యలు వాళ్ళు మాత్రమే పరిష్కరించగలరు. మీ వ్యాఖ్యకు ధన్యవాదాలు !

YVR's అం'తరంగం' yvrsthoughts said...

మీ నాన్నగార్ని మీరు అర్ధం చేసుకున్న/గుర్తు చేసుకున్న విధానంతో ఆయన్ని చిరంజీవిని చేసి, మీ దగ్గరే ఉంచేసుకున్నారు 🙏.

నీహారిక said...

నా భావాలకి ఆయనకీ పూర్తిగా వ్యతిరేకం కనుక సరిగా అక్షరీకరించలేకపోయాను. కూతురిని కదా క్షమించేస్తారు. పూర్తిగా ఆయన పోలికలతోనే కొడుకు రూపంలో నా దగ్గరే ఉన్నారు. ధన్యవాదాలు వైవీఆర్ గారు.

Anonymous said...

Hello,
Very sorry for your dad,nenu vantarigaa bhadyatalu teesukonna adapillane, amma naanna iddarini nenu naa hubby support tho pampinchagaligaanu kaani daggara gaa vaalla deaths chooddam nenu marchipolekapothunna.... Rajeswari.

నీహారిక said...

Yes Rajeswari,

He suffered with prolonged pain for 9 years, for those who left behind, the memory of dying process is much more painful. I am not much more stronger woman, but some times I lift him with my arms, used the stretcher with the help of my mother, Both of us very struggled to send him to the hospital, the hospital doctors behavior... what not everything is revolve around me.

Padmarpita said...

మీ నాన్నగారికి శ్రద్ధాంజలి ఘటిస్తున్నాను..RIP

నీహారిక said...

Thanks Padmarpita !